czwartek, 12 kwietnia 2012

CRIMES

To nieprawdopodobne, jak bardzo się zmieniam, jak innym jestem człowiekiem, jak dojrzałam. Zima się skończyła, lód roztopił, ja sama chłonę więcej ciepła, ożywam. Co w jakiś sposób mnie zadziwia, wzmaga niepokój, zważywszy na czas, który nieuchronnie zmierza w moim kierunku. Nienawidzę bezsilności, która tak głęboko porusza moje serce. Mam przed oczami milion wolno latających obrazków, które szepczą mi do ucha o tym jak wciąż łatwo przychodzi mi wzniecanie ognia. Pożary z mojej ręki nigdy nie gasną, miń mnie szybko.



♪ Tomek Makowiecki - Ostatnie Wspólne Zdjęcie.